Предмет: Українська мова, автор: alisapanch121213

добери до тексту зачин і кінцівку. Запиши текст.

Папороть— трав'яниста рослина. Вона ніколи не цвіте. Проте, за народним повір'ям, у ніч на Івана Купала на коротку мить з'являється вогнена квітка папороті. Той, кому вдається зірвати її, отримує чарівну силу. Вона дає змогу зцілювати хворих, дізнаватися про долю людей.
дам 50 балів!​

Ответы

Автор ответа: danulo080784
1

Відповідь:

Зачин:

Люди завжди були захоплені загадковою папороттю. Ця трав'яниста рослина, яка ніколи не цвіте, приписується численним легендам та віруванням. А особливо цікаво вона виглядає в ніч на Івана Купала.

Кінцівка:

У цю ніч, за народним повір'ям, трапляється диво. Вогнена квітка папороті з'являється на коротку мить. Її зірвати - це означає отримати чарівну силу. За цими легендами ховаються бажання зцілювати хворих та дізнаватися про долю людей. Незважаючи на наукові пояснення, папороть залишається символом загадковості і чарівності природи.

Пояснення:

Автор ответа: dddddd3395
0
Квартира на втором месте на первом втором подъезде с первого этажа и второй подъезд на первом подъезде в первом этаже по второй этаж в подъезде в первом ряду слева на первом этаже на первом втором ряду в первом ряду около
Похожие вопросы
Предмет: Математика, автор: sofiiaotog
Предмет: Литература, автор: usenzanad
3-тапсырма. «Акбілек» романынан алынған үзіндідегі Акбілектін тагдырын ғаламдык такырыптагы өзекті мәселемен байланыстырыныз. Мәселеге катысты өз ойынызды білдіріңіз. .....Ақбілек өткен күндерді бір-бірлеп есіне түсіріп, демде елестетіп өтті. Енді мынау ағаларының ортасында ауылына келе жатқанына таң қалды; тан калып қана қойған жоқ, өзін бейне бір арам сирақ ұрлық малындай, әкесіне арам жегізетіндей көрінді. Ендi бұрынғы нәрестедей уыз денесі былғанып, арамданып қалған тәрізді, бұрынғы кіршіксі аппак кеудесіне енді қара құзғын ұя салып кеткен тәрізді: бұл былганган дененiн кiрi. жанның күнәсі өмірі тазармайтын тәрізді. Өз ауылының тауына, жеріне жақындаған сайын таза жерді басуға өзінен-өзі ұялып, атылып өліп кетпей, қара мұрттың мылтыгына бекер-ақ жармасқан екем деген өкініш пайда болды; им жалап кеткен ыдыстай, өзінің денесін де, демін де арам деп білді...»​