Предмет: История, автор: nastya29w

Помогите, пожалуйста.​

Приложения:

Ответы

Автор ответа: nv1812
0

Ответ:

всё правильные

Объяснение:

1 1559

2 1550

3 военная реформа 1550 по 1556

4 1555 -1556

5 в 1551 книга стоглав

Предыдущий вопрос
Следующий вопрос
Похожие вопросы
Предмет: Русский язык, автор: Leybertmmm
Сделайте номер 139 140 пожалуйста
2 года назад
Предмет: Окружающий мир, автор: stilist68
краткое сообщение о воде
2 года назад
Предмет: Русский язык, автор: narsargsian201
Выпиши из предложений все возможные словосочетания (количество строк не является подсказкой!). Укажи главные и зависимые

слова. Стояла весенняя ночь.
в окнах кое -где светились огоньки
запах цветущих садов разливались в воздухе
2 года назад
Предмет: Математика, автор: Russkikh11
Построй математическую модель условия задачи, введя переменную. Реши задачу.
Сумма двух чисел 374. Одно из них оканчивается нулём. Если этот нуль зачеркнуть, то получится второе число. Найди эти числа.
8 лет назад
Предмет: Другие предметы, автор: Інфоголік
Перекладіть на українську текст з польської, варіанти перекладу з переводчика не рахуються, даю 35 балів
– Uważam, że bajki Krasickiego mogą być czytane na kilka sposobów. Tak
„po wierzchu” dla dzieci też. Chociaż może tylko te, co dobrze się kończą. Oczywiście
– te bajki są dla dorosłych o dorosłych, o ludziach. Każdy z nas jest trochę
jak ten szczur – chce być dostrzeżony, pochwalony, doceniony... I oczywiście,
że „kto lubi być chwalony, bywa często zwiedziony” – jak pisze nasz poeta w
innej bajce. Ale tęsknota, żeby mieć w życiu swoje pięć minut, odbiera czasem
rozum. I chcemy sobie przypisać pochwały dla innych – jak „kadzą”, wychodzimy
na ołtarz. Zazwyczaj nie udusi nas od razu jakiś kot, kończy się śmiesznością.
Morał jest prosty – bądź pokorny, czekaj cierpliwie, nie wywyższaj się, znaj swoje
miejsce. Ja tak rozumiem tę bajkę. I dlatego dla mnie jest to smutna bajka – nie
dla dzieci. Uważam, że w życiu trzeba żyć aktywnie, robić najlepiej, jak się da i
wszystko, co się da i – gdy są efekty – człowiek zasługuje na pochwałę i „kadzenie”.
To motywuje do dalszej pracy. Druga bajka...
– Dziękuję, wystarczy. Ocena bardzo dobra.
I tak przepytała jeszcze dwie osoby.
– Zapiszemy temat lekcji. Lekcja numer... Którego dzisiaj jest? – Zawsze pytała,
podawaliśmy datę, ona zapisywała ją na tablicy głośno wymawiając: – Dwudziestego
trzeciego października dwa tysiące szesnastego roku. Taka jest ta nasza
pani profesor – podobno uczyła cudzoziemców, też w Ukrainie dwa lata – i tak
jej zostało. Przynajmniej nikt z nas nie zrobi błędu w dacie. Generalnie jest spoko.
Fajnie się ubiera (tak mówią dziewczyny, ja się nie znam), cechuje się dużym
poczuciem sprawiedliwości, wyróżnia się pracowitością (zawsze przygotowana
do lekcji, przynosi mnóstwo dodatkowych materiałów) i uczciwością. Przed nami
kolejna fajna lekcja – 45 minut szybko mija.
A potem dzwonek i przerwa. Coś do kupienia w sklepiku szkolnym. Coś do
załatwienia w sekretariacie. Trzeba panią od angielskiego złapać w pokoju nauczycielskim
(mam jej coś przekazać – zgodę rodziców na wyjazd na wycieczkę).
Coś do oddania w bibliotece. I coś do pogadania z kolegami na korytarzu. Trzymajcie
się! Może się jeszcze spotkamy w następnych lekcjach?
8 лет назад