Предмет: История, автор: tanyamiass

  что твы знаете о древнейших жителях Индии??

Ответы

Автор ответа: smail151
0
1. Природа и древнейшее население. Огромный полуостров Индостан - родина многих древних цивилизаций. Две великие реки текут по земле Индии - Ганг и Инд. Свое название страна получила от названия реки Инд. Воды Ганга жители Индии до сих пор считают священными. Климат в Индии очень жаркий, влажный. Значительная часть ее территории была покрыта непроходимыми лесами - джунглями, в которых водилось множество зверей и птиц Здесь жили огромные слоны, страшные тигры и пантеРЫ, ловкие обезьяны, ядовитые змеи Люди особенно боялись змей, которые заползали в их жилища. Чтобы умилостивить их, они даже оставляли им еду - комочки риса, молоко. Жителям Индии удалось приручить слонов. Слоны перевозили тяжести, таскали бревна. Специально обученные слоны участвовали в сражениях. На их спинах находились воины, которые поражали врагов стрелами. Боевые слоны затаптывали противников. Жители Индии почитали слонов как животных, наделенных божественной силой. Они даже изображали бога мудрости с головой слона. С помощью буйволов индийцы вспахивали свои поля. Корову, которая давала им молоко, они называли кормилицей, матерью. Ее почитали как священное животное. Убить корову считалось большим грехом. В Древней Индии люди обычно селились вдоль рек, но нередко их деревни строились на краю джунглей. Жители деревень выращивали пшеницу, ячмень, овощи. Там, где было много воды, возделывали рис. Они научились выращивать хлопчатник. Из него выделывалась пряжа, из которой производились легкие, удобные в жарком климате ткани. Из сахарного тростника получали сладкий порошок - сахар. Это был самый древний сахар в мире. Разные растения и цветы использовались для получения пряностей и благовоний, каких не было больше нигде. Не случайно в Индию устремлялись торговцы из разных стран, чтобы заполучить эти удивительные вещества, стоившие очень дорого. 2. Первые города-государства в Индии. Древнейшие жители Индии были темнокожими, невысокого роста, с черными жесткими волосами. И сегодня на юге Индии живут их потомки дравиды. В Северной Индии были обнаружены печати с неизвестными знаками. Предполагается, что то были письмена на древнейшем дравидийском языке. Древнейшие жители Индии умели строить города с широкими и прямыми улицами. Из прочного кирпича они возводили дома в два и три этажа. В этих домах был водопровод. На холме в центре города возвышалась крепость. За ее мощными стенами можно было укрыться и от врагов, и от наводнений, которые случались в этой местности. Археологи раскопали древнейшие индийские города Хараппу и Мохенджо-Даро. По имени города Хараппы древнейшая цивилизация Индии получила название Хараппской. В древнейших городах Индии были обнаружены остатки дворцов, крупных зернохранилищ. Здесь, вероятно, существовала такая же система власти-собственности, как и в первых государствах Месопотамии. Правитель был верховным собственником земли. Он отдавал ее своим подданным в пользование. Лишившись места в управлении, человек мог лишиться и земельного владения. Из общественных зернохранилищ власти распределяли зерно между жителями города в годы неурожаев и голода. При раскопках были найдены вещи, которые могли служить детскими игрушками.
Похожие вопросы
Предмет: Қазақ тiлi, автор: nikita2011111111111
1) Ауылды не аралады?
2)Аждаһа қайдан шығады?
3) Кім бірінші сол жаққа барды?
4) Жанқожа не істеді?5) Жанқожа аждаһаның басына не шашты?
6) Аждаһа қайтып келді ма?
7) Ауыл адамдары Жанқожаны қалай шығарып салды?



ПОЖАЛУСТА ОТВЕТЬТЕ НА ВОПРОСЫ
ВОТ ПО ЭТОМУ ТЕКСТУ



Ауылды аждаһа аралағанына бір жұма болды. Әр күні түстен кейін қой-қозы, бота, тайды жұтады да жоқ боп кетеді. Атқан оқ дарымайды. Әзірге адамға ауыз салған жоқ. Кейін қайтерін кім білісін? – деді садақ ұстаған жігіт. – Шарасын таппай дал болдық... – Ойбай... Әне... Тағы келді, - деп сөзін жалғастырды жігіт. – Аждаһа шығады.
Жанқожа қылышын алып, солай қарай жүрді. Қасындағы адамдар жан-жаққа қашты. Ауыл ақсақалы, жасақ басшысы, сауыт, дулыға киіп қару асынған бес-алты жігіт амалсыздан ізіне ерді. Мақұлық үйдің арт жағында тұрған құлынды алып жұтқалы тұр екен. Жанқожа жылдам «Қуран» оқыды да ақырып, қасына жетіп барды. Тез қылышын көтерді.
Лезде айбатанан айырылған мақулықтың көзінен пора-пора жас ағып, сылқ етіп алдына жата кетті. Оның бейшара халін көрген Жанқожа қылышын түсірді.
- Ағарған әкеліңдер! – деді сосын одан отты жанарын алмастан...
Жасақ басшысы жүгіріп қараша үйге кірді де ентелей жетті. Артына қарамстан қолын созған Жанқожа одан зерен кеседегі сүтті мақұлықтың басына шашып жіберді.
Мақулық көзінен жас тамшылаған күйі Жанқожға бір қарады да кері бұрылып, ақырын-ақырын жоқ боп кетті. Сұсты мақұлықтан құтылғанына қуанған адамдар қатты қуанды.
Жанқожа екі күн ақсақалдың уйінде жатты. Аждаға қайта оралмады. Ауыл адмдарды үрейден арылып, тасаттық берді. Үшінші күні еліне қайтты. Үлкендер батсын жаудырып ауыл іргесіне дейін шығарып салды. Ауылдан ұзап шыққан соң тізгінді босатты...
Түн. Жұлдыздар жымыңдайды. Шалқалай туған айдың жарығынан жол бедері анық байқалады. Қызылқұмның ішінде торы атты құстай ұшырып келеді. Кенет алдынан ақ отау көрінді. Айналасында қаз-қатар тізілген сансыз шам жанып тұр. Бұл жер таныс сияқты. Анадай жердегі сесеуілге көзі түскенде барып, мұның жылқының өлексесі жатқан жер екенін бірден сезе қойды. Демек, торы ат жүйткіген екен. Әйтпесе, бұл жерге ертең түске тарта жетуі тиіс еді. Он сегіз мың ғалымның тылсымын кім түсіндер дейсің?! Өз көзімен көріп өткен жазық далаға айналасында әскері жоқ демесең, хан ордасы көшіп келгендей. Әдемі ақ отаудың жанына барғанда іштен ханшадай киінген сұңғақ бойлы қыз шықты. Инабаттылық басын сәл иіп сәлем берді:
- Жолаушы, алған бағытыңыз алыс көрінеді. Бір түн қонақ боп тынығып алыңыз!
Жанқожа ізет сақтап қызбен амандасты. Астындағы торысы аман болса, аулының алыстығы білінбейді. Айдаладағы ақ отаудан шыққан қыздың қолқасынан гөрі бұл жерде қандай сыр бар екндігі көбірек қызықтырған тәрізді. Құранды ердің басына байлаулы тұрған сусын құятын ыдысын алған соң, атын қоя берді. Ыдыстағы суға жуынып алды. Қыздың соңынан үйге кірді де төрге озды. Дастрақан жайнап тұр екен. «Мынадай таңсық тағамдар елдің дастарқанында болса ғой» деп ойлап отырды.
Предмет: Алгебра, автор: dixs1toff
Предмет: Алгебра, автор: misskris1997