Предмет: Қазақ тiлi, автор: alseitnurdana07

менің сүйікті қаһарманым эссе​

Ответы

Автор ответа: Rashaisulu04
6

Объяснение:

Менің сүйікті қаһарманым

Әр адамның өз болмысына жақын, өзі ұнататын, бала күнінен еліктеп өсетін батыры болады. Бала күнімен халық ауыз әдебиетіне жақын болып, ертегі кітаптарды жастанып өскендіктен менің сүйікті қаһарманым тиісінше ертегі кейіпкері болды. "Ер Төстік" ертегісін оқып, ондағы Төсіктің ерекшелігіне қызығып, батылдығына тәнті болып өстім. Оның ағаларын іздеуі, қалыңдығы Кенжекей үшін күресуі ертегінің қиял әлеміне еріксіз елітіп әкететін. Ертегідегі Төстік - адал, батыл, бауырмал әрі махаббатына адал жан. Шалқұйрық атқа мінген батырдың ерекше болмысында ешкімде кездеспейтін қасиет, ешкімнен таныла бермейтін мінез бар. Оның дүниеге келуі де, өсіп ер жетуі де өзгелерден ерек. Бітімі бөлек Төстіктің бастан кешкен оқиғаларын оқып отырып өзім де сондай батыл, айтқанынан қайтпайтын адам болсам екен деп армандайтынмын. Кенжекей сұлуға осындай азаматтың бұйырғанына қуанып, іштей қызғатынмын да. Бала күннен сүйікті қаһарманым болғандықтан, өмірде де дәл сондай ер мінезді, өжет, досқа да, жарға да адал азамат кездессе екен дейтінмін. Ондай ердің отбасын ғана емес, бүтін елді қорғай алатынына, елі үшін қызмет ететініне кәміл сенетінмін. Бүгін де сол қиялдың жетегінде жүріп, Төстіктің бойына біткен мінез тек ер адамда ғана болмауы тиіс деп ойлаймын. Мінез, қасиет - бар адамға ортақ. Олай болса неге өзім де сүйікті қаһарманымдай болмасқа? Мен де Төстік сияқты бауырмал, көпшіл болып, сүйгеніме адалдық таныта аламын. Ол сияқты ата-ананы құрметтеп, оларға бақыт сыйлау міндетім. Ең бастысы, ол сияқты ақ адал болмысты, адамгершілігі жоғары адам болғым келеді. Менің сүйікті кейіпкерім маған тек жақсы жағынан үлгі болды.


alseitnurdana07: рахмет
Rashaisulu04: Оқасы жоқ
Похожие вопросы
Предмет: Русский язык, автор: Аноним

Сущность понятия «власть» заключается в возможности одного
человека заставить другого делать то, что тот по своей воле не сделал бы.
Дерево, если ему не мешать, растёт ровно вверх. Но даже если ему не удаётся
расти ровно, то оно, изгибаясь под препятствиями, старается из-под них
выйти и опять тянуться вверх. Так и человек. Рано или поздно он захочет
выйти из повиновения. Люди покорные обычно страдают, но если раз им
удалось сбросить свою «ношу», то они нередко и сами превращаются в
тиранов.
Если командовать везде и всеми, то человека ждёт одиночество как
финал жизни. Такой человек всегда будет одинок. Ведь на равных общаться
он не умеет. Внутри у него глухая, иногда неосознаваемая тревога. И он
чувствует себя спокойно только тогда, когда люди беспрекословно
выполняют его распоряжения. Командиры и сами несчастные люди, и плодят
несчастье, даже если добиваются неплохих результатов.
Командовать и управлять людьми – это разные вещи. Тот, кто
управляет, умеет ответственность за поступки брать на себя. Такой подход
сохраняет психическое здоровье и самого человека, и окружающих.

помогите сжать его