Предмет: История, автор: BekSofia

В каких других странах поклонялись животным?

Приложения:

Ответы

Автор ответа: 098123Sony123098
0

1) В Древнем Египте поклонялись кошкам. 2) В древние времена китайцы поклонялись четырем животным — тигру, черепахе, дракону и фениксу. 3) Овцы имеют духовное значение во многих культурах. У древних восточных цивилизаций, включая народы Среднего Востока и Средиземноморья, овцы имели религиозный символизм, а их черепа часто занимали центральные позиции в гробницах. На Мадагаскаре есть овец запрещалось, так как люди верили, что в них вселяются души умерших предков. Мусульмане приносят овец в жертву в самый святой день в году. Греки и римляне также приносили овец в жертву в ходе религиозных церемоний, особенно на Пасху. В Авраамических религиях (христианстве, иудаизме и исламе) признается важная роль овцы. Большое количество различных религиозных фигур, включая Авраама, Исаака и Мухаммеда, были пастухами овец. 4) У древних народов западной Европы богиня дикой природы всегда изображалась в виде медведицы. Таким же образом греческая богиня Артемида облачалась в тело медведицы. У народности Нивхи, которая проживала на территории современной России, медведи участвовали в церемониях в честь погибших солдат. В Японии народы айну называли медведя "камуй", что значит "бог". Айну употребляли медвежье мясо в пищу, так как считали, что шерсть и мясо медведя послано им богами. 5) Давным-давно славяне верили, что любое дикое животное — это их прародители. При этом каждое племя имело свой тотем, а именно, то животное, которому они поклонялись и считали священным. Так, лютичи считали своим предком волка.

Похожие вопросы
Предмет: Русский язык, автор: ffgopls
Предмет: Қазақ тiлi, автор: tturkistan532
Жазылым
Төменде берілген мәтінді оқып, оның мазмұны мен көтерілген басты мәселесін, мәтіннің толық нұсқасын оқуға мақсатты аудиторияның қызығушылығын тудыратындай ғылыми-ақпараттық стильде аннотация жазыңыз.
Аннотация жазуда келесі клишелерді қолданыңыз:
мақалада ... қарастырылады, мақала ... арналған, мақалада ... көрсетіледі, мақаланың негізінде ... жатыр, автор ... мәселелерге тоқталады, автор ... мәселелерін қозғайды, автордың/мақаланың мақсаты...
[10]
Түркі руна жазбалары
Түркілердің жазуы туралы ең алғашқы мәліметтерді қытай деректерінен кездестіре аламыз. Негізінен түркі жазуының пайда болған уақыты V ғасыр деп есептеледі. Ал нақтырақ айтқанда, түркілер IV ғасырдың екінші жартысында өз жазуларын кең ауқымда қолданған.
Түркілер басқа мемлекеттермен қарым-қатынас жасағанда, өз жазуларын қолданғаны жайлы көптеген мәліметтер бар. Мысалға алғанда, Византия императорына түркі елшісі қағанның жазған хатын алып барған. Мұны Менандр Протектор өз естелігінде көрсеткен.
Орта ғасырды алғанда түркілердің төл жазуы және алфавиті болған. Әр рулардың таңбалары негізінен жасалған алфавиттік құрамда 35 әріп бар. Ал көне түркі жазуы руна немесе сына жазуы деп аталған.
Көне түркі жазуының ескерткіштері Орталық Азия аумағынан көп табылған. Олардың ішіндегі ең белгілісі Солтүстік Моңғолия жеріндегі Орхон, Селенга, Толы өзендерінің бойынан табылған тастағы жазулар. Бұл тастарда түркілердің атақты билеушісі мен ақылгөйлері – Білге қаған, Күлтегін, Тоныкөк құрметіне арналып жазылған руна жазулары сақталған. Ал Қазақстан аумағында Талас, Іле өзендерінің аңғарынан да көне түркі жазуының ескерткіштері табылған. Түркінің жазба ескерткіштерінің көп кездесетін жері – Сібір өлкесіндегі Енисей өзенінің бойы. Жазулар құлпытастарға, қыш пен металдарға және басқа да заттарға қашалып жазылған. Осыдан шығатын қорытынды, VII-IX ғасырлар аралығында Қазақстан аумағында ортағасырлық мемлекеттерде көне руналық түркі жазуы қолданылу аясы біршама зор болған.
Қазіргі ғылымда жиі естілетін «руна», «рунология» сөздерінің қандай мағына беретінін көбісі біле бермейді. «Руна» «әріп» және «белгі» дегенді білдірмейді. Оны «құпия» және «белгісіз» сөздерімен ұштастыруға болды. «Руна» сөзі – латынның «арканум» (мысал, «Таро арқаны») немесе грекше «мистерион» (мистерия) сөздерінің аналогі. Бұл мәліметтер руна сөзінің мағынасы туралы құнды дәлелдер береді.
Предмет: Алгебра, автор: Аноним