Предмет: Русский язык, автор: lavrenovapolinab6d7

Напишите Мини-сочинение на тему;Последние дни осени.
(а ещё там должен быть непроизносимый согласный)
ПЖЖ ОЧ НАДО

Ответы

Автор ответа: sveta1958
39
Еще недавно деревья стояли в разноцветных нарядах.радуя нас последним буйство красок.А сейчас они стоят голые и мокрые.Улетели птицы.печально покружив над гнездами. Небо нависает низко серыми тучами.Пошли скучные дождиСолнце все реже и реже согревает землю.На улице грустно и печально.По ночам на лужах появляется ледокол .Вся природа приготовила ко встрече с зимой.В воздухе появляются первые снежинки.И только на дубе жёлуди.переливаются как отблески солнышка.Совсем скоро все вокруг станет белым.под ногами захрустит первый снежок.А пока за окном последние дни осени.Кажется сама природа грустит о том.что уходит последнее тепло.
Похожие вопросы
Предмет: Геометрия, автор: polinasennaya0
Предмет: Қазақ тiлi, автор: rinatkizyamina
ша Серіктің бойындағы : 9-тапсырма. Берілген үзінділерге талдау жасай отырып, ауыз- хрестоматиядағы толық мәтін пайдаланылды. қасиетін Узіндіде мінезі ерекше СЕРІК - мен Борис: «Таба аламыз ба?» - дегендей Серікке қарады. Манадан бері Аннаның сөзін ұйып қана тыңдап отырған Серік: Таба аламыз. Мен табамын. Ол мына жақтағы ху- торда, деп түстік-батыс жақты кішкене қоп-қоңыр сұқ саусағымен нұсқады. Боря жалғыз таба алмайды ғой деймін. Ол таба- тынына онша сенімді емес көрінеді. Ал мына Серік өте жершіл, бұның қатесіз табатыны анық. Сол үшін бұл екеуін де жіберсек. Өйткені хуторға жеткен соң, ол үйді Серік көрсетіп жіберсе, Борис барып, оларға хабарлайды. Шие ағашына сүйеніп тұрған Серік елең ете түсті де, Клоповтың қолынан ұстай алып, өзіне қарай тартып қалды, Клопов «не болды» дегендей, Серіктің аузына құлағын төсей қойды. Үйдің бұрышында біреу тұр. Әне, көрдіңіз бе? Әне, әне, бері қарай келе жатыр, деді Серік оң қолымен үй жақты нұсқап. ашыңдар. - 124 Серік жастайынан үлкен әкесі Мерген шалдың қолында, ауылда өскен. Ауылда жастайынан атқа мініп үйренген, аттың құлағында ойнайтын. Талай рет тойларда ат жарысына қатысқан. Міне, Серіктің осы сырын білетін командир Вовко оны тастағысы келмеді. Ағаш сиреп, алыстан бiр село мұнарланып көзге түсті. Серік тізгінін тежеп тоқтай қалды. «Бұл қалай, ада- сып келе жатыр екенмін ғой. Анау Григорьевка се- лосы, анау көрінген су деп күбірледі де, қаратөбелдің басын солға шұғыл бұрды. Енді адаспас үшін орманның шетінен алыстамай терістік-батысқа қарай жүрді. - Днепр»,


ПОМОГИТЕ ПОЖАЛУЙСТА​