Предмет: Қазақ тiлi, автор: шахмаралованургуль

Желтоксан туралы такпак

Ответы

Автор ответа: Dikon2005
2
Тәуелсіздік  
Елім менің қазағым,  
Сыйласқанға құл болып. 
Шындасқанға сөз беріп, 
Тиянақ елге тұлғасың. 

Сағынып келіп бұл күнді, 
Егеменді ел болдық. 
Тәуелсіз қазақ жерімде, 
Тарихқа ізін тастаған. 
 
 Өткеннен сабақ алмаған 
Фәниге келген әрбір жан 
Шаладай болып қалады 
Тұтанып алып жанбаған. 

Көгіңді бұлты торлаған 
Өтіпті талай зар заман. 
Көмусіз қалып мәйіті 
Жетім мен жесір зарлаған. 

Төзімді неткен қазағым, 
аз емес тартқан азабың. 
Тізгінді жатқа беріп ап, 
Көрдің ау тірлік тозағын. 

Қүреңбел - Жетісудың бір пұшпағы, 
Арналған талайлардың жыр-дастаны. 
Мен-дағы нәубет жайлы кітабымды 
Ұсынам оқырманға әр жастағы. 

Шындықты жазғаныма кінәлама, 
Айтпасаң болған жайдан із қала ма? 
Бар ойым өткендерді есіңе сап, 
азаттықтың қадірін біл деу ғана. 
 
Автор ответа: Шахонай
1
Желтоқсанның қанды суық ызғары Қалың əскер қазағымды қорлады Тәуелсіздікті қолдаған жастардың Отан үшін табандары тозбады.
Похожие вопросы
Предмет: Русский язык, автор: mariya88986506087
11.
Прочитайте рассказ. Определите тип речи и укажите его характерные признаки. Придумайте заголовок, который отражал бы тему текста. В каком предложении выражена основная мысль текста? Составьте план текста. Напишите изложение.
Мы с сынишкой собрались в лес по грибы. И только свернули тропой с просёлочной дороги, навстречу нам из лесу собака Клеопарда.

Сынишка был впереди меня. Он хотел кинуться назад, ко мне, но я успел крикнуть ему:

– Только не беги! Иди, как шёл.

Ускорив шаг, я поравнялся с сынишкой и взял его за руку. Ни ружья, ни палок у нас с собой не было: одни пустые корзинки. Обороняться было нечем.

А Клеопарда была уже в нескольких шагах от нас. Или мы ей дорогу должны были усту- пить, или она нам: тропа была узкая, а по сторонам – грязь.

– Вперёд без страха и сомненья! – произнёс я как можно веселее, крепко сжимая руку сы- нишки.

Клеопарда остановилась и молча оскалила зубы. Миг был решительный. Я ещё твёрже вперёд шагнул – раз, два, три...

Свирепое животное вдруг прыгнуло в сторону и, увязая в глубокой грязи, прошло мимо нас стороной.

– Видишь? А ты хотел бежать.

– Ух, страшно!

– А убегать ещё страшней.